“Ik kan ook helemaal niks” roept het meisje gefrustreerd als de verfdruppels op haar hagelwitte papier terecht komen. 

“Kan jij hélemaal niks?” Vraag ik verbaasd.

“Die verf zit overal en dat is gewoon niet mooi, verzucht ze.”

“Balen zeg” zeg ik. En je hebt er zeker ook geen oplossing voor?

“Jawel hoor, het wordt gras.”

“Hé verhip, jij kan hele goede oplossingen bedenken zeg! Geweldig! Omdat je zei dat je helemaal niks kan. Je kan wel iets, namelijk, oplossingen bedenken.”

“Ja zegt ze, dat is ook zo.”

Kinderen zijn volop aan het ontdekken wat ze wel en niet goed kunnen. Ze proberen het zelf uit en ze kijken bij de ander. Zo leren ze het. Maar tijdens die ontdekkingstocht gaat er weleens iets mis. Je hebt kinderen die dan denken: ik probeer het gewoon nog een keer. Maar er zijn ook kinderen die denken: oei, dat wil ik niet nog eens meemaken. Ik doe dat nooit meer.

Het heeft veel te maken met het karakter van een kind, wat zit er in zijn/haar genen. Doorzetten of opgeven? Zelfvertrouwen of terughoudendheid? Trots of bescheidenheid? Outgoing of juist introvert? Dit heeft invloed op hoe een kind een taak aanpakt, hoe ze omgaan met tegenslagen. Elk kind heeft prachtige en unieke kwaliteiten. Dat zijn de eigenschappen die ze van nature in zich hebben. Hier mogen ze zich bewust van worden door echt te ontdekken van: verhip, dit maakt mij tot een mooi mens. 

Het kind die eerst zegt: Ik kan helemaal niks, heeft nu zelf ontdekt dat die overtuiging niet klopt. Ze kan namelijk wel goed oplossingen bedenken. En dat is een prachtige eigenschap die heel nuttig is. 

In mijn praktijk is dit dagelijks werk. Om elk kind bewust te maken van zijn/haar unieke eigenschappen die zo mooi zijn. Van de talenten die hij/zij heeft. Als ze weten wat ze kunnen, kunnen ze dit ook inzetten op school, tijdens het spelen, thuis. Daar bloeien ze van op.

 

 

Lieve groet,

Annette

Deel dit bericht

Delen op social media