Best vaak krijg ik hier vragen over van ouders. Over het gamen, social media welke films of games wel of niet. Hoe lang op social media? Hoe lang gamen?

Ik zal heel kort zijn: er is niet één antwoord. Namelijk, alle ouders hebben andere standaarden. Sommige ouders laten de kinderen heel vrij, andere ouders hanteren strakke regels, sommige ouders leggen hier de grens en andere ouders daar.

Elk kind is ook anders. Er zijn kinderen die moeite hebben met de prikkelverwerking rondom het gamen en sommige kinderen kunnen wel hun ei erin kwijt.

Daarnaast is het zo dat kinderen misschien wel veel gamen maar óók voetballen en zwemmen etc. Dus die actief zijn buiten het gamen om. Kortom er speelt van alles mee.

Het feit dat je hier vragen over hebt of misschien twijfelt over je aanpak is mooi. Dat betekent dat je wil zoeken naar verbetering, verandering. Je bent er wellicht wel achter gekomen dat simpelweg verbieden en er bovenop zitten niet de oplossing is. Je voelt je een politie-agent in je eigen huis en je hebt constant strijd. Dat wil je helemaal niet. Maar hoe dan wel?

Wat voorop staat is dat de aantrekkingskracht van social media, games etc. ontzéttend groot is. Kinderen worden van baby af aan al hiertoe aangetrokken. De strijd die kinderen hierover willen voeren is dus ook erg groot. Net als dat ze doen over snoepen, bedtijd en ijsjes. Ga eens bij jezelf na: hoe groot is die aantrekkingskracht van social media, tv, games etc. voor jou? Hoeveel tijd besteed jij aan je mobiel, internet, social media, appen? Wat kijk jij? Wat kijk jij niet? Wordt er weleens gevloekt in de films waarnaar je kijkt? Is er seks in die films of series? Is er moord en doodslag? Magie? Ben jij consequent als je een boek leest waarin gevloekt wordt, dat je die dichtdoet en niet meer leest? Dus waar ligt voor jou die grens waarnaar je kijkt of niet kijkt? Zomaar even een paar vragen die je aan het denken zetten over je éigen gedrag, alvorens we kijken naar de kinderen. 

Ik beantwoord vandaag de vraag van een vader:

Hoe kan ik mijn kind beschermen tegen bepaalde games, films, You Tube? Ik vind dat mijn kind sommige dingen echt niet mag doen of zien. 

1. Reflecteer bij jezelf: wat maakt dat ík hier bezwaar tegen heb? Wat hoor ik, wat zie ik? 

2. Hoe jong de kinderen ook zijn, ga erover in gesprek. Leg uit wat jouw bezwaar is en waarom je niet wil dat je kind dat kijkt of doet. Als je kind de leeftijd heeft bereikt om zelf woorden te kunnen geven aan een mening, stel je de vraag waarom hij/zij dit zo leuk vind. 

3. Ga samen kijken naar die serie, een you-tube filpje, speel samen een game en verdiep je in de wereld die je kind zo interessant vind. Pas dan kan je er een goed beeld over vormen. 

4. Oordeel niet te snel van: dit is goed of dit is fout. Zo zwart wit zijn heel veel zaken niet. 

5. Stel vragen: wat vind je hier nou van? Hoe denk jij daarover? 

6. Als je christen bent kan je tegenover de dingen die je kind ziet of hoort zetten hoe jij denkt dat het anders gaat in Gods Koninkrijk

7. Door het gesprek erover aan te gaan en open te staan voor de ander waarin je laat blijken dat je zelf ook bereid bent om tot andere inzichten te komen (dus niet star vasthouden aan je eigen mening), vormt jouw kind zich een eigen mening. Uiteindelijk wil je dat je kind naar You Tube kijkt en zélf keuzes maakt wat wel goed is om te kijken en wat niet. En dat je kind een filmpje kan uitzetten als het niet oké voelt. 

Ik vind het zélf eerlijk gezegd echt niet altijd makkelijk om goede keuzes te maken. Ik lees bijvoorbeeld graag boeken uit het reguliere circuit. Ik ben Christen dus ik vind vloeken niet fijn in een boek en bijvoorbeeld hele rauwe seksscènes. Ik kan niet optellen aan hoeveel boeken ik begonnen ben en soms zelfs al halverwege ben en dan ineens die vloek. En dat stelt me altijd voor een dilemma. Ga ik verder lezen of leg ik het boek weg. Hetzelfde is met series die je kijkt, een film waar je middenin zit. Wat ik hiermee aan wil geven is dat ik als moeder wil laten blijken aan mijn kinderen dat het ook ongelooflijk ingewikkeld is. Dat ik zelf ook het gevoel heb dat ik offers moet brengen omdat ik een superleuk boek niet kan uitlezen. Dat ik ook niet altijd weet of de superkrachten die in een sprookje voorkomen of in series wel oké zijn of niet. Laat het gesprek erover open en gooi hem niet dicht met de uitspraak: dat mag nu eenmaal niet, of je moet stoppen omdat ik het zeg. Waar zit dan het leerredement voor je kind? En doen alsof wij alles zo goed weten kunnen wij heel goed. Ik denk dat juist laten merken dat je níet alles weet, veel inzichtgevender is voor je kind. Daarmee laat je kwetsbaarheid zien én het zet allerlei dingen in gang in het hoofd van je kind. 

Mocht je hierover willen doorpraten of vragen hebben? Mail dan gerust naar annette@heppiekids.nl

Groetjes Annette

Deel dit bericht

Delen op social media