Hoe lang mag mijn kind gamen, of, hoe lang mag de schermtijd zijn van mijn kind?

Deze vraag krijg ik vaak van ouders. Schermen hebben een enorme aantrekkingskracht op kinderen en ze willen dan ook het liefst uren achter een scherm zitten. Ouders zijn er vaak best bezorgd over. Immers, het zijn veel prikkels die binnenkomen bij een kind en bovendien is het goed voor kinderen om te spelen. Live, met andere kinderen. Buiten spelen, fantasiespel, daar ontwikkelen zij heel veel vaardigheden mee. 

Er is al veel gepubliseerd over schermtijden, er zijn diverse websites die je kunt raadplegen hoeveel schermtijd voor je kind ‘goed’ is, per leeftijd. Zelf wil ik eigenlijk voorop stellen dat het per kind en per situatie nog weleens verschil kan uitmaken. Het is nogal een verschil of je kind uit school gaat spelen met een ander kind tot 17.00 uur, ze hebben lekker buitengespeeld op de skelters en verstoppertje gespeeld en als het vriendje weer naar huis is, gaat je kind een uur op de Playstation. Of je kind komt uit school, duikt achter de Playstation. Dan is het zaak dat je als ouders er een limiet op stelt. Die dan weer per leeftijd verschilt. Als je merkt dat je kind niet of nauwelijks nog interresse heeft in andere activiteiten dan ga je strenger op de tijd zitten dan dat je kind het gamen doet als afwisselende activiteit. Zie je het verschil?

Ik vind het altijd belangrijk om ook iets over mijn eigen situatie te vertellen, want wellicht zijn er ouders die denken dat ik een soort van alles onder controle heb in de opvoeding. Uit die droom wil ik je graag helpen. Ik wil wel aangeven dat ik over alle dingen zorgvuldig nadenk en afwegingen maak en dat mijn allerhoogste prioriteit is:  de relatie met mijn kind. Ik doe heel veel in overleg, ik voel er heel weinig voor om op te voeden vanuit het oogpunt: ik ben de baas dus ik bepaal hoe het hier aan toe gaat. Dit geeft een enorme strijd. Ik kan heus wel eens streng zijn, maar dat is dus bij uitzonderingen. Wij hebben twee kinderen van 10 en (bijna 12) jaar oud, onze jongste is een zorgintensief meisje. Zij communiceert via een scherm. Eigenlijk alles draait bij haar om een scherm. Buiten dat, kan zij niet zoveel. Zelf vind ik een scherm ook erg leuk. Ik kijk graag tv, ben regelmatig op mijn mobiel te vinden op social media, ik hou van muziek. Het is in ons gezin heel logisch dat onze oudste ook van schermen houd. Onze peiler is altijd geweest: doet hij ook nog activiteiten ernaast? Is hij sociaal? Kan hij genieten als er geen scherm is? Ja, ja, ja is het antwoord en dat maakt dat hij op sommige dagen uren op de Playstation mag, soms ook samen met zijn zus en op andere dagen taalt hij er niet zoveel naar. Voor andere ouders is dit misschien onbegrijpelijk als ze dat horen of zien. En ik denk dan: prima toch? Als jij als ouder zelf ook niet zoveel interesse hebt in een scherm dan ligt het ook wat meer voor de hand dat je er wat meer regels aan stelt. 

Het is alleen superjammer als het in de dagelijkse praktijk een enorm strijdpunt is. Wat ik je dan wil adviseren is:

– toon interesse in wat je kind doet. Doe zelf ook eens mee, verdiep je erin. 

– wees je zelf ook bewust hoeveel schermtijd jij zelf neemt. Hoe lang zit je op de laptop, computer, mobiel, Ipad. Alles telt mee. Als jij daar voor jezelf ook geen limiet aan stelt, dan kan je het voor je kind ook niet doen

– heeft je kind voldoende afwisseling in activiteiten? Dat is ook een belangrijke.

-In sommige gezinnen is de strijd om de schermen één van de vele strijdpunten. Bespreek eens met je partner hoe je het weer gezelliger kunt krijgen in huis en zet daarop in. Het betekent soms dat je een regel soms eens moet loslaten of wat meer ruimte moet geven. Het betekent bovenal dat je investeert in de relatie met je kind. Vanuit die relatie en een betere sfeer krijg je als ouders automatisch weer meer invloed op het gedrag van je kind. Dat klinkt heel gek. Veel ouders zijn bang dat ze grip juist verliezen als ze de regels wat meer laten vieren. Maar jouw kind voelt zich niet gezien en gehoord en gaat daarom volop die strijd aan. Als je kind zich gezien en gehoord voelt komt er rust.

Ik heb liever dat je in je gezin kunt zeggen: wat was het vandaag een ontspannen dag, dan dat je zegt: zo we hebben alle touwtjes goed aangetrokken maar we hadden een verschrikkelijke slechte sfeer. Vauit ontspanning ontstaat er ruimte voor elkaar, voor wie je bent, voor meningen, voor communicatie. Vanuit stress en boosheid ontstaat er nóg meer stress en boosheid. Daar komt niets uit voort. 

Mocht je hier nou meer over willen weten of wil je even sparren? Dat kan altijd. Mail naar annette@heppiekids.nl of bel naar 06-42038567

 

Deel dit bericht

Delen op social media